Dag 266, Trujillo, Peru

Cusco was de juiste plaats op het juiste moment. Een leuk hostalletje en meer dan genoeg aangename plaatsen om te gaan eten. Wat dat betreft een aangenaam verschil met Bolivie, waar die opties een heel stuk schaarser waren.
Na onze verkoudheden voelden we dan ook dag na dag onze krachten toenemen. Toen we afgelopen zaterdag dan aan onze vierdaagse Inca-trail begonnen, bleek het allemaal goed mee te vallen met de conditie. We stapten (redelijk) makkelijk naar boven (misschien omdat we nu al meer dan drie weken op grote hoogte verbleven). Ook onze nieuwe reisgroep (deze keer voornamelijk met Amerikanen en Engelsen) was meer dan aangenaam. En dan het eten! Deze keer hadden we een trip uitgekozen bij SAS, iets duurder dan de andere, maar andere reizigers hadden ons gezegd dat het zeker en vast zijn geld waard was.
Een voorbeeld om dat te staven. Eerst en vooral gewekt worden (gemiddeld wel om half vijf maar enfin) met een kop coca-thee in bed. Ontbijt: pannenkoeken, havermoutpap, toast, koffie, thee, warme chocolademelk. Dan een snackbreak rond een uur of elf: vers fruitsap en -sla, koekjes, koffie. Enkele uren later een uitgebreid driegangenmenu als lunch. Om een uur of zes happy hour met popcorn, thee en warme koekjes gevuld met banaan. Om dan af te sluiten met een gastronomisch diner met drie gangen. En dan af en toe nog rum of wijn! Om u maar te zeggen dat we hier dik verwend zijn.
Maar zoals gezegd, we hadden het nodig en het heeft ons deugd gedaan. Na de prachtige wandeling (naast het uitstekende eten ook heel de tijd identiek weer, prachtige vergezichten en indrukwekkende ruines) konden we nog een dagje bekomen van al dat moois in de thermische baden van Aguas Calientes. Dan terug naar Cusco met de trein waar we in de namiddag al met pijn in het hart afscheid van namen. Na een vlucht van een uur (volgens Karen minstens drieeneenhalf) landen we in Lima. Meteen was het, letterlijk en figuurlijk, gedaan met het schoon weer. De Peruviaanse hoofdstad ligt de komende maanden gehuld in een onaangename mist die de zon verhindert om de stad wat aantrekkelijker te maken. Als ze je dan nog eens elke vijf meter cocaine aanbieden en in je broekzak zitten (gelukkig lopen wij hier zonder geld op straat), maakt dat niet echt dat je een positieve indruk krijgt van Lima.
Dan maar besloten om er een `baaldag` van te maken. Dat komt ongeveer neer op hetvolgende: je stapt een boekenwinkel binnen en koopt de mooiste reisgids van Cuba. Nadien neem je een bus naar Miraflores (de mooiste wijk in Lima), ga je even langs in een fijne sushi-bar en sluit je de avond af met een goede film (The Pianist in ons geval, niet meteen de meest opbeurende film, maar wel kwaliteit natuurlijk).
De volgende dag waren we dan ook meer dan klaar om de bus op te stappen naar het noorden. Acht uur later kwamen we in Trujillo aan. Hier mag de zon wel door de wolken en is alles wat aangenamer en kleinschaliger. Dadelijk gaan we nog even verder naar Huanchaco, een kustplaatsje hier 20 minuten verderop.

posted by Jimmy at 08:44