reis rond de wereld


zondag, april 27, 2003
Dag 234, Campo Grande, Brazilie
Minas Gerais, een Braziliaanse provincie groter dan Frankrijk, zit erop. Na ongeveer 37 koloniale kerken bezocht te hebben en dagen rondgeslenterd te hebben door kasseistraten Parijs-Roubaix waardig, hebben we zaterdag nog eens een van onze bekende busmarathonnen ingezet. Eerst vijf uur van Diamantina naar Belo Horizonte en dan nog 23 (drieentwintig) verder naar Campo Grande in de Mato Groso do Sul provincie.
Daar beginnen we over enkele minuten, letterlijk, aan een vierdaagse tocht door de Pantanal. De reden ook meteen waarom dit verslagje hier eindigt.


dinsdag, april 22, 2003
Dag 229, Conselheiro Lafaiete, Brazilie
Reizen is net als het leven zelf. Soms zit het mee en soms zit het tegen. Toen ik een tiental dagen geleden na een lekker etentje letterlijk tussen wal en schip viel zat het dik tegen. De reden: onze Canon Powershot A40 zat in mijn (voor de goede verstaander=Tom) broekzak. En het beestje lust geen water. Drie dagen voor de airco hangen bleek niet de juiste oplossing. En dus moesten we in Rio op zoek naar een nieuw toestel. Niet meteen iets wat bovenaan ons lijstje van ´Things to do in Rio´ stond. Ondertussen waren we ook te verslaafd aan de digitale fotografie om over te gaan schakelen op de ´ouderwetse´ filmrolletjes. Enfin, om een lang verhaal kort te maken: de digitale toestellen bleken te duur in Rio, maar gelukkig speelden Ruud en Stefan (zie vorige afleveringen) voor reddende engel. Zij vertrokken afgelopen vrijdag (een heel Goede voor ons zo bleek achteraf) terug naar Belgie en verkochten ons hun Olympus Camedia C720 Ultrazoom.
Maar over naar de reisorde van de dag. In Rio hadden we het geluk om door een (bijna echte) Carioca rondgeleid te worden. Woensdag nam Bruno ons mee naar een cafe met optreden downtown Rio. Alsof dat nog niet genoeg was, besliste hij om nadien (drie uur ´s nachts) nog even langs Maracana, het grootste voetbalstadion ter wereld, te rijden. Dat was niet naar de zin van de plaatselijke politie (het kan ook aan de rijstijl van Bruno gelegen hebben) en even later stonden we op de pechstrook met acht samba-zwaantjes rond ons. Bleek dat die niet echt van plan waren om een boete te schrijven, maar eerder vroegen om omgekocht te worden. En dus waren we 150 reais (45 euro) later weer de baan op. Een dag later gidste Bruno ons rond op Niteroi, zijn stad aan de andere kant van het water van Rio. In Rio zelf pikten we natuurlijk ook nog het oude centrum, Santa Teresa (een gezellige wijk vol sfeer en fijne winkeltjes), de Corcovado met de 38-meter hoge Christus mee.
Maar de topattractie was waarschijnlijk het strand van Ipanema (bekend van ´The girl from Ipanema´. Die dus trouwens echt bestaat, nog altijd in Ipanema woont en deze maand samen met dochterlief de cover van de Braziliaanse Playboy siert. Zie foto, ons collectors item is ondertussen al in Belgie, wie het met eigen ogen wil zien mag altijd eens binnenspringen na 15 juli), waar we het meest rondhingen omdat we er vlakbij op hotel zaten. Na het afscheid aan Rio trokken we verder naar het noorden. Deze week verkennen we dee koloniale stadjes in de buurt van Belo Horizonte. Sao Joao del Rei en Tiradentes (letterlijk ´hij die tanden trekt´, een tandarts-volksheld in de plaatselijke onafhankelijksheidsstrijd) zitten er al op. Nu zijn we gestrand in Conselheiro Lafaiete waar we binnen een dik uur de bus naar Ouro Preto nemen. Nadien trekken we ook nog naar Diamantina. Maar we hebben beslist niet verder naar het noorden te reizen in Brazilie. Tijdsgebrek (!) en geen zin in lange busritten hebben ons doen afzien van Salvador de Bahia en Recife. In plaats daarvan trekken we van Belo Horizonte westwaarts naar de Pantanal om in Corumba de grens met Bolivie over te steken.