Dag 212, Posadas, Argentinie
Neem er gerust even de kaart van Argentinie bij. En reis even mee met ons naar Salta, afgelopen zondag 17 uur. Want daar stapten we op de bus met bestemming Corrientes. Een aangekondigde tocht van 14 uur werd er een van dik anderhalf uur langer want door de overvloedige regen ging de bus processie-van-Echternach-gewijs (slippen in de modder, even in achteruit, terug in eerste, weer slippen,...) naar zijn bestemming. Om in de oorlogssfeer te blijven was de busmaatschappij zo vriendelijk om ons achtereenvolgens Chill Factor (low budget brol van de allerlaagste plank), Lara Croft (iets minder slecht want iets duurder) en Pearl Harbor (de favoriete film van George W?) te laten zien.
Na een typisch Argentijns ontbijt (croissants+ cafe con leche of submarino, een glas warme melk met een stuk chocolade) waren we klaar voor de volgende trip. In een aftandse bus, de lijkgeur zat in de zetels ingebakken, ging het in vier uur naar Mercedes. Daar moesten we noodgedwongen de nacht doorbrengen want de bus naar Carlos Pellegrini ging pas de volgende middag.
In totaal hebben we er dus 46 uur over gedaan om op onze voorlaatste Argentijnse bestemming te geraken. Het mocht daar dus wel de moeite waard zijn. Ruud en Stefan, een eerder ontmoet Belgisch reisgek koppel, had ons aangeraden om in de Esteros de Ibera te passeren. En om te overnachten in Nande Reta (Guarani voor Onze Aarde).
Het bleek meer dan de moeite (sorry dat we zo saai zijn in onze lofbetuigingen, maar we kunnen er ook niets aan doen dat het hier zo fantastisch is). Eerst en vooral het hotel. Een oase van rust (zoals dat dan heet), met lekker eten en een aangename huiswijn. Tel daarbij de lancha of boottocht op de plaatselijke moerassen en lagunes om de carpinchos (foto), kaaimannen, herten, apen (!), slangen en duizend-en-een soorten vogels (ooievaars, arenden, gieren,...).
Rond dat tenslotte af met een bezoek aan een plaatselijke Gaucho-familie met een gegidst bezoek door een plaatselijke expert en de vakkundige slachting en villen van een koe en het minste wat we weer mogen zeggen is dat we een ervaring rijker zijn.
Een probleem echter: uit Carlos Pellegrini weg geraken bleek net zo moeilijk als er geraken. De bus terug naar Mercedes vertrok om vier uur ´s morgens (begrijpe wie kan) en de weg verder naar het noorden is enkel te doen met een 4x4. Dan maar even wat dieper in de geldbuidel getast (wat heet, ons verblijf, eten, drinken, excursies en vervoer van en naar de Esteros hebben ons nog maar 40 euro per persoon per dag gekost) en een plaatselijke rallyrijder laten overkomen van Posadas. Een plaatsje dat amper 200 kilometer verderop ligt maar door de vettige baan hebben we er toch ongeveer vijf uur over gedaan.
Dadelijk naar de film (´Frida´) en dan morgen verder naar de Jezuitenruines van San Ignacio Mini (zie film `The Mission`). Ook onze volgende bestemming figureert in die prent: de imposante, althans dat vertelt iedereen ons toch de hele tijd, Cataratas (watervallen) van Iguazu. Hoe imposant ze echt zijn, lezen jullie de volgende keer.

posted by Jimmy at 15:22

Dag 207, Salta, Argentinie
Net als je denkt dat je alles van Argentinie gezien hebt, kom je in Salta. De eerste dag gingen we er op zoek naar een georganiseerde tour. Maar die bleek niet te vinden. Dan maar een auto gehuurd. wat ons eindenlijk eens wat bewegingsvrijheid gaf. Door altijd met de bus te reizen, blijf je natuurlijk beperkt met wat je kan zien. Onderweg stoppen om een foto te nemen of enkele kilometers van het busstattion gaan slapen is dan niet echt een optie.
Maar met de voordelen komen natuurlijk ook enkele schaduwzijden. Zo kan je natuurlijk altijd een lekke band krijgen. We waren nog geen 120 kilometer ver of we hadden al prijs. Natuurlijk hadden ze ons geen goede krik meegegeven. Daar sta je dan. Gelukkig waren er enkele behulpzame indianen in de buurt die ons uit de nood konden helpen met een grotere krik. Bleef natuurlijk het probleem dat we nog drie dagen verder moesten zonder reservewiel. Een probleem dat na een bezoek aan de plaatselijke `gomeria` (zoiets als een plakker van banden) opgelost was.
Verdere pech bleef ons bespaard zodat we ons de rest van de tijd konden vergapen aan een voortdurend veranderend landschap: stijgen langs het traject van de `tren a los nubes` (trein naar de wolken), slapen op 4000 meter hoogte bij een oud vrouwtje dat zelf `humitas` (de plaatselijke delicatesse: fijngestampte mais met geitenkaas) gemaakt had, lama´s, ezels, wilde paarden, `salinas` (zoutmeren, foto 1), prachtige bergen in zeven verschillende kleuren (foto 2), metershoge cactussen, afdalen door subtropisch regenwoud, ...
Enfin, jullie zullen de foto`s moeten zien om het allemaal te kunnen geloven.
Toen we gisterenavond terug in Salta waren, was er dan ook nog een buurtfeest aan de gang. In het begin was dat wel leuk want we konden meegenieten van de typisch Indiaanse muziek en tradities, maar eens je 50 meter verderop in bed ligt en probeert te slapen is het al iets minder natuurlijk. Gelukkig maakte een groot onweer om vier uur `s nachts een einde aan de festiviteiten.
Dadelijk verlaten we noord-west Argentinie en trekken naar onze op een na laatste bestemming in Argentinie: Iberia del Estero in Carlos Pellegrini. Net als de Pantanal op de grens tussen Bolivie en Brazilie is dat een gebied van uitgebreide moerassen met een typische fauna en flora. Een nachtbus (14 uur) brengt ons van Salta naar Corrientes, dan nog drie uur naar Mercedes. Daar nemen we dan overmorgen een laatste bus met bestemming Carlos Pellegrini.

posted by Jimmy at 09:28