Dag 179, Puerto Natales, Chili

De afgelopen 72 uur hebben we doorgebracht op de Magallanes, een combinatie van een cargoschip en een passagierschip. Maandag begon goed want een blauwe hemel en een kalme zee. We waren nog maar net aan boord of we werden al gewaarschuwd voor het moeilijke stuk van de trip: een tocht over de Golfo de Penas (letterlijk: de lastige golf).
En alhoewel het allemaal veel erger kan, hebben we het gevoeld. Van dinsdagnamiddag ging het schip twaalf uur aan een stuk serieus op en neer. Kotszakjes werden uitgedeeld en gevuld. De meeste mensen (waaronder wij twee) sloegen het avondmaal over. Best was om het hele stuk op open zee door te brengen op bed. Wat we dan ook gedaan hebben.
´s Anderendaags was al de ellende achter de rug en als leuke extra kwam de kapitein ons vertellen dat we de Pio XI gingen bezoeken. Niet het lijk van een overleden paus, maar een gigantische gletsjer (foto) waarschijnlijk vernoemd naar eerder genoemd lijk.
Onmiddellijk was al het leed van de vorige nacht vergeten. Na nog een avondje bingo met de plaatselijke entertainer Cristobal (overdag technicus, ´s avonds de Eddy Wally van Patagonie) kwamen we dan donderdagmiddag aan in Puerto Natales.
Snel ingecheckt in een hostal en alle voorbereidingen getroffen voor een volgend avontuur: een wandeltocht van vijf dagen in het Nationaal Park Torres del Paine.
Ondertusen is de bus geboekt, het eten gekocht en de rugzakken ingepakt. Morgenvroeg gaan we samen met Bill (zie vorige stukken) naar de Torres. Het verslag volgt...

posted by Jimmy at 15:16

Dag 176, Puerto Montt, Chili

Binnen een half uur schepen we in aan boord van de M/N Magallanes (foto) die ons in vier dagen en drie nachten naar Puerto Natales, het centrum van Patagonie, brengt.
Ondertussen hebben we onze eerste (blitz)bezoek aan Argentinie dus al afgesloten. Na San Martin trokken we verder naar Villa Angostura en nadien nog een dagje Bariloche in het Parque Nacional Nahuel Huapi. Omdat we geen tijd hadden om er te gaan wandelen, hebben we er vooral genoten van de schitterende uitzichten op meren en bergen vanuit de bus. Drie dagen staalblauwe hemel zorgden er ook voor dat we overal optimaal van konden genieten.
Nadien was er even een crisismoment(je). Bleek dat de bussen terug naar Chili allemaal volgeboekt waren tot donderdag en wij moesten natuurlijk terug geraken om de boot te nemen. De paniek ging al snel over als bleek dat we ook met ´remises´, een soort gehuurde taxi de grens over konden. Wat we dan ook deden, met chauffeur Ulysses (het was belangrijk dat we zijn naam kenden want we waren zogezegd vrienden van hem. Op die manier moest hij niet betalen om ons over de grens te brengen.)
De vierde man in de auto was Bill. De pregepensioneerde ingenieur in de gasindustrie van San Diego had ons een dag eerder een mail gestuurd dat hij genoodzaakt was om terug naar Bariloche te gaan om vandaar een bus... naar Chili te nemen.
Enfin, wij dus naar het busstation om uit te leggen dat alle bussen vol zaten, waarop Bill meer dan blij was om ons te vergezellen in onze ´remise´´.
Gisteren dan nog een aangename avond doorgebracht in Puerto Varas, met een prachtig zicht op de vulkaan Osorno, een spiksplinternieuwe en gezellige hostal en een maaltijd in een restaurant waar ze ook Belgisch bier hadden (kennelijk is er in heel Chili 1 invoerder van Belgisch bier).


posted by Jimmy at 08:33