reis rond de wereld


zaterdag, november 30, 2002
Dag 92, New Plymouth, Nieuw-Zeeland

Vandaag is onze derde zomer uit een reeks van vijf begonnen. Kennelijk beginnen de Nieuw-Zeelandse seizoenen telkens op de eerste van een maand. Maar we denken dat ze wel eens gelijk kunnen hebben want afgelopen weekend was het meer dan aangenaam warm. Gisteren hebben we daarvan geprofiteerd om Mount Taranaki, plaatselijk ook wel 'den berg' (foto) genoemd te gaan verkennen. Niet dat we al helemaal doorgedrongen zijn tot de nog altijd met sneeuw bedekte top. Een inloopwandeling tot ergens halverwege met veel bewonderende blikken naar boven volstond als eerste kennismaking.
Verder ook nog op huizenjacht geweest de afgelopen week. Woensdag zonder al te veel succes. Eerst een appartement gaan bekijken dat niet van de stevigste leek in een niet al te gezellige buurt. Nadien gaan kijken bij een alleenstaande vrouw die nog huisgenoten zocht om haar huur naar beneden te krijgen. Maar dat klikte ook niet echt. Dan maar een annonske in de krant gezet en de wacht opgetrokken bij de telefoon. Met succes, waarschijnlijk mogen we van half december tot half januari opnieuw gaan huiszitten bij mensen die met vakantie gaan (half succes eigenlijk, want de mensen reageerden niet op de krantenadvertentie maar via de dokter die Karen vanaf dan gaat vervangen. Enfin, nadien belde er dan weer wel iemand die ons annonske gezien had, maar die hebben we moeten teleurstellen).
Dadelijk gaan we een kijkje nemen in wat hopelijk onze woonst wordt voor de kerstperiode.


zondag, november 24, 2002
Dag 86, New Plymouth, Nieuw-Zeeland


De eerste werkweek van Karen zit er ondertussen al op en was een meevaller. Anders gezegd: niet te druk en de woensdag een vrije dag. Vrijdag zijn we dan op bezoek gegaan bij andere Belgen hier in New Plymouth, waarmee we via het expats-gedeelte van De Standaard Online in contact waren gekomen. Eddy, Renate en hun twee kinderen wonen en werken hier al zeven jaar. Van hen kwamen we onder andere te weten dat er zo'n 700 Belgen permanent in Nieuw-Zeeland wonen (waarvan 12 in New Plymouth!) en dat Zijne Koninklijke Vorstigheid Prinz Filip (De Schone? De Goede? of toch gewoon De Stomme?) in het land is voor een handelsmissie. Afgelopen weekend hebben we dan iets te veel hooi op onze vork genomen en zijn we naar Rotorua afgezakt. In die streek wisselen de geisers af met de pruttelende modderbaden en stomende zwavelputten. Er hing dan ook een hoogst onaantrekkelijk geurtje in de lucht. Maar het was wel genieten onder andere van de warme baden (zaterdag) en de actieve Lady Knox-geyser (foto) die dagelijks klokslag 10u15 middels de hulp van een kilogram zeep tot leven wordt gewekt (zondagvoormiddag). Nadien hadden we het onzalige idee om via 'een andere weg naar huis te gaan' . Pluspunt was dat we meteen Lake Taupo zagen en ook de Forgotten World Highway (een eeuwig kronkelend smal baantje, soms van asfalt, dan weer van grint) gedaan hebben. Langs de andere kant stelden we zondagavond vast dat we 850 kilometer afgelegd hadden en dus meestal in de auto hebben gezeten. Waarop de beslissing voor volgend weekend snel gemaakt was: lekker relaxed gaan wandelen dicht bij New Plymouth.
Maandagmorgen was minder leuk. Niet omdat we nog moe waren van het weekend, maar omdat ons het nieuws bereikte dat de moeder van Kathy Gadd, dat is de dokter die Karen vervangt, tijdens de reis overleden was. Kathy wilde haar ouders nog eens meenemen naar het Zuidereiland (haar moeder had al een hele medische voorgeschiedenis), maar verder dan het ziekenhuis van Christchurch zijn ze niet geraakt. Op dit ogenblik zijn Kathy en haar vader onderweg naar huis. Wordt vervolgd.