Dag 86, New Plymouth, Nieuw-Zeeland


De eerste werkweek van Karen zit er ondertussen al op en was een meevaller. Anders gezegd: niet te druk en de woensdag een vrije dag. Vrijdag zijn we dan op bezoek gegaan bij andere Belgen hier in New Plymouth, waarmee we via het expats-gedeelte van De Standaard Online in contact waren gekomen. Eddy, Renate en hun twee kinderen wonen en werken hier al zeven jaar. Van hen kwamen we onder andere te weten dat er zo'n 700 Belgen permanent in Nieuw-Zeeland wonen (waarvan 12 in New Plymouth!) en dat Zijne Koninklijke Vorstigheid Prinz Filip (De Schone? De Goede? of toch gewoon De Stomme?) in het land is voor een handelsmissie. Afgelopen weekend hebben we dan iets te veel hooi op onze vork genomen en zijn we naar Rotorua afgezakt. In die streek wisselen de geisers af met de pruttelende modderbaden en stomende zwavelputten. Er hing dan ook een hoogst onaantrekkelijk geurtje in de lucht. Maar het was wel genieten onder andere van de warme baden (zaterdag) en de actieve Lady Knox-geyser (foto) die dagelijks klokslag 10u15 middels de hulp van een kilogram zeep tot leven wordt gewekt (zondagvoormiddag). Nadien hadden we het onzalige idee om via 'een andere weg naar huis te gaan' . Pluspunt was dat we meteen Lake Taupo zagen en ook de Forgotten World Highway (een eeuwig kronkelend smal baantje, soms van asfalt, dan weer van grint) gedaan hebben. Langs de andere kant stelden we zondagavond vast dat we 850 kilometer afgelegd hadden en dus meestal in de auto hebben gezeten. Waarop de beslissing voor volgend weekend snel gemaakt was: lekker relaxed gaan wandelen dicht bij New Plymouth.
Maandagmorgen was minder leuk. Niet omdat we nog moe waren van het weekend, maar omdat ons het nieuws bereikte dat de moeder van Kathy Gadd, dat is de dokter die Karen vervangt, tijdens de reis overleden was. Kathy wilde haar ouders nog eens meenemen naar het Zuidereiland (haar moeder had al een hele medische voorgeschiedenis), maar verder dan het ziekenhuis van Christchurch zijn ze niet geraakt. Op dit ogenblik zijn Kathy en haar vader onderweg naar huis. Wordt vervolgd.

posted by Jimmy at 18:26

Dag 82, New Plymouth, Nieuw-Zeeland

Wat ik vorige keer nog vergeten te zeggen was. We zijn dus niet zo avontuurlijk geweest om ons een goedkope mini of kever aan te schaffen. Ons gezond verstand, hoe miniem het ook is ten opzichte van de rest van ons brein, heeft ons doen beslissen om toch maar voor een huurauto te gaan. Edoch geen nieuwe, maar wel een volautomatische Nissan Lucino (geen auto die je in het westen kan vinden, denk ik, maar dat kunnen jullie best eens aan de Nik vragen) met 80.000 kilometer op de teller. Maar voorlopig doet hij het goed en drinkt niet te gulzig: maw we zijn er content van.
posted by Jimmy at 22:56