Dag 55, Hervey Bay, Australie


Een warm welkom vanuit de Whale Watching Capital of the World. En dat we het geweten hebben! Gisteren een namiddagje gaan varen op zoek naar de zeekolossen. De lieverds komen hier jaarlijks even op vakantie voordat ze terug naar Antartica trekken. Een duo, moeder en dochter/zoon (dat konden we niet zo goed uitmaken), en een escorte zijn tot op enkele meters van onze boot genaderd. Een ongelofelijk zicht en ook wel een beetje beangstigend als je weet dat mama Walvis twee keer zoveel weegt als onze boot.
Eergisteren was Kilometer-o-rama dag. De hele dag gereden, gereden en, u raadt het, nog eens gereden. Tot we uiteindelijk in Town of 1770 aankwamen, een plaats waar ontdekkingsreiziger/avonturier James Cook voor het eerst voet aan wal zette op 24 mei. Maar van welk jaar? Antwoorden voor dinsdag op een gele email naar tomvanaken15@hotmail.com.
Vandaag dan een blitzbezoek gebracht aan Fraser Island, het grootste zandeiland ter wereld. Eerst met de ferry overzetten en dat de hele dag rondhossen in een 4x4-bus. Gelukkig konden we ook af en toe eens uitstappen om te zwemmen in meren, kreken of gewoon te genieten van het uitzicht.
posted by Jimmy at 04:12

Dag 52, Airlie Beach, Australie


Zondag verder zuidwaarts gereden. Wat in Australie dus wil zeggen naar het koudere weer. Nu ja, kouder. In het noorden is het rond de 32 graden, maar ook Sydney haalt de 25 al. Net gehoord op het plaatselijke weerbericht in Townsville nadat de weervrouw schitterend weer voorspeld had voor de volgende x aantal dagen. "En voor zij die een hele dag op kantoor moeten zitten, lees ik dit nog even voor: Parijs: 9 graden en bewolkt. It's not all bad, isn't it mate" Tot zover een voorbeeld van de Australische versie van Armand Pien (voor de jongeren onder ons, dat is de opa van Sabine Hagedoren).
Via Tuly, Cardwell en een stuk spectaculaire weg langs de kust Green Bay National Park bereikt. Na een nachtje daar ons de volgende ochtend gehaast naar het Billabong Sanctuary, een soort kinderboerderij, maar dan met Australische beesten. Niet enkel voor kinderen dus, ook voor toeristen. Je kon er niet enkel poseren met koalas en wombats, maar de kangoeroes, emoes EN cassowarys liepen er vrolijk rond. Krokodillen waren er ook in overvloed, gelukkig achter een afsluiting. 's Avonds stond onze kilometerteller al over de 1200 (de Bruce Highway, de baan van Cairns naar Brisbane zeg maar, is te vergelijken met een provinciale baan bij ons en je mag er maximaal 100 km/u). Tijd dus om een dagje de auto aan de kant te laten. En dus gaan we dadelijk voor de tweede keer in Airlie Beach slapen. Tussendoor zijn we een dagje gaan varen, snorkelen en niksen op Whitehaven Beach (foto) op de Whitsundays. See you later!

posted by Jimmy at 02:50