Dag 217, Paraty, Brazilie
Onze entree in Brazilie was er een met gemengde gevoelens: spijt dat we Argentinie moesten verlaten, een beetje schrik voor de (on)veiligheid, maar natuurlijk vooral veel goesting om de Braziliaanse manier van doen te gaan proeven. Gelukkig was onze binnenkomer geslaagd. Op de lokale bus naar het busstation waren er niet een, niet twee maar drie Brazilianen die ons tegelijkertijd hielpen met waar we moesten afstappen.
Na de Braziliaanse watervallen (dezelfde als langs de Argentijnse kant, maar dan meer met een panoramisch overzicht en memorabel buffet achteraf) en een bezoek aan de Itaipu-dam (totdat de Drieklovendam, zie verslag dag 29, klaar is is de Itaipu op de grens tussen Paraguay en Brazilie de grootste ter wereld) waren we weer klaar voor een marathonbusreis.
Niet dat het onze hobby is om ´s nachts met de bus te reizen, maar we stellen nu eenmaal vast dat we overal met grote snelheid doorrazen. Na 15 uur zaten we in Sao Paulo, met 18 (!) miljoen inwoners de grootste stad van Zuid-Amerika, maar waar er desondanks niet echt veel te beleven valt. Dus meteen maar er een busje aan vastgeknoopt, eentje van 5,5 uur deze keer naar het door UNESCO beschermde kustplaatsje Paraty. Daar hadden we opnieuw afgesproken met Ruud en Stefan, die net van het noorden van Brazilie tot hier zijn afgezakt. Gisteren een leuk poppentheater meegepikt, dat eerder al in Gent te bewonderen viel, en de avond afgesloten met moqueca (vis met rijst in een pittig sausje) en enkele caipirinha´s.
Brazilie is met andere woorden goed begonnen...

posted by Jimmy at 09:58

Dag 214, Foz da Iguacu, Brazilie
Anderhalf uur geleden hebben we de Argentijnse grens definitief overgestoken. Eerder hadden we dat al gedaan naar Chili en Uruguay, maar deze keer gaan we niet meer terug. Enfin, later misschien nog eens want het land is er een waar je alleen maar verliefd op kan worden.
Zaterdag nog gaan kijken naar de overblijfselen van de Jezuieten en dan vooral hun gebouwen in San Ignacio Mini. Zondag dan lang op de bus moeten wachten die uiteindelijk toch kwam net op het ogenblik dat aan de andere kant van de wereld Peter Van Petegem (de Peet voor de vrienden) ons aller Frank in de luren legde. Absurd te beseffen dat er een Ronde van Vlaanderen gereden is terwijl wij hier tot tien uur `s avonds buiten zitten in t-shirt (Karen heeft daar niet zo´n probleem mee).
Vandaag dan ons laatste hoogtepunt van het land van Che, Evita en Diego gedaan: de watervallen van Iguazu. Eleanor Roosevelt heeft bij haar bezoek hier eens gezegd ´Poor Niagara´ en hoewel we die niet gezien hebben (de Niagara Falls, that is) kunnen we er best inkomen.
De entree is een beetje angstaanjagend, alles lijkt hier een beetje op een pretpark met treintje om je te verplaatsen en alles. Maar dat gevoel gaat snel over als je oog in oog komt met die immense watermassa. Alles wat dan rest is met open mond gapen en foto´s nemen natuurlijk. Naast al dat water is er ook veel speciale fauna: hagedissen, vogels en duizenden felgekleurde vlinders die je een hele dag volgen.
Na al dat moois snel onze zakken opgepikt en afgezakt naar de grens. Morgen hopen we de Braziliaanse kant van de watervallen te doen en de Itaupu dam. Tot later.
posted by Jimmy at 15:27