Dag 189, Puerto Madryn, Argentinie
We hebben Patagonie vroegtijdig moeten verlaten. Na de zondvloed van vrijdag kleurde de hemel een dag later alweer hemelsblauw. Maar het was te laat. Op weg naar El Chalten was er een brug die er te gevaarlijk bij lag. De plaatselijke politie gaf de busmaatschappij dan ook geen toelating om die dag te rijden naar de Cerro Fitz Roy.
Dan maar ons ticket ingewisseld voor een trip naar Trelew. Een tocht van 24 uur met een korte rustperiode en tijd om te eten in Rio Gallegos. Al bij al kwamen we de volgende middag nog in redelijke staat in de stad, gesticht door Welshmen, aan. Het klimaat was duizend kilometer meer naar het noorden ook omgeslagen. De temperatuur was ongeveer het dubbele, maar een dag later zou het nog veel heter worden.
Na een relatieve rustdag in ons 19de eeuwse hotel Touring Club, trokken we ´s anderendaags naar Rawson. In de hoop om er in de haven te gaan varen en dolfijnen te gaan spotten. Volgens onze Argentijnse reisgids zou de kapitein beweerd hebben dat zijn boot ´siempre ze zarpe´ (vaart altijd). Maar we weten ondertussen al dat we dergelijke dingen met een korreltje zout moeten nemen. Wat ter plekke ook bleek: die dag geen dolfijnspotting, omdat er te weinig toeristen waren (de Argentijnse scholen zijn net opnieuw begonnen).
Dan maar improviseren en wandelen langs het rustige strand van Rawson, Playa Union (spreek uit: Plaja union. De Argentijnen spreken de ll en y uit als een ch, in tegenstelling tot de Spanjaarden. Vandaar ook dat ze Ernesto Guevara, samen met Diego Mardona, Eva Peron en de zanger die de tango beroemd maakte en wiens naam me nu niet te binnen schiet een Zeer Bekende Argentijn, ´El Che´ noemden).
Na een verplichte siesta (bij temperaturen van 38 graden en een hete noordenwind een must) trokken we het binnenland in. In Gaiman bezochten we een van de typische Britse/Welshe theehuizen en liepen er langs ´El Desafio´, een pretpark van een prettig gestoorde die zich in het Guiness Book of Records had gewerkt door 16 jaar lang van alles en nog wat te bouwen met afval.
Maandag gingen we op bezoek bij de pinguinkolonie van Punto Tombo (foto). Normaal gezien zitten daar ongeveer 1 miljoen exemplaren. Omdat het het einde van het seizoen is moesten wij het met minder dan de helft stellen. Wat nog altijd meer dan indrukwekkend is Als de beesten niet zouden bijten, zou je ze zelfs kunnen strelen: zo dichtbij kon je erbij komen! Later die dag trokken we dan verder naar Puerto Madryn om er vandaag nog meer natuurschoon te gaan bewonderen. Op het Peninsula Valdes konden we versteld staan van de zeeleeuwen en zee-olifanten (foto), twee impressionante diersoorten.
Na de natuurpracht van de afgelopen weken is het nu de hoogste tijd om onze innerlijke culturele mens wat te versterken. Binnen een uurtje trekken we naar Buenos Aires, een tocht van 20 uur.

posted by Jimmy at 14:34