Dag 111, New Plymouth, Nieuw-Zeeland



De regen had dan toch zijn voordelen. Door de overvloedige buien waren we een dag voor schema in Wanaka geraakt. En besloten we dan maar om Beeck af te gaan zetten in Queenstown. Wat vrij vertaald zoveel wil zeggen als: stad van de adrenaline-rush.
Hier was het dat in 1987 zich de eerste gek-aan-een-elastiek van een brug stortte. Nu is Benji-springen een van de hoofdattracties van deze stad voor kicks. Aan elastiekspringen hebben we ons niet gewaagd, maar raften is natuurlijk ook de moeite. Alhoewel Karen er niet echt zin in had (het feit dat je onder andere een papier moest tekenen waarin je de raft-firma ontsloeg van alle verantwoordelijkheid was er te veel aan). En dus trok ondergetekende samen met Beeck het water op. We hadden er een tochtje uitgekozen voor beginners en dat was achteraf gezien misschien niet zo'n goed idee. Behalve de laatste tien minuten was er weinig spectaculairs aan. Maar toch een leuke intro die smaakt naar meer. En Karen heeft zo goed als beloofd dat ze volgende keer mee gaat!
's Anderendaags dan afscheid genomen van Annelore (de eerder genoemde Beeck) en verder getrokken richting Christchurch. Waar we 's avonds ineens beseften dat we de dag nadien nog tijd over hadden om de TranzAlpine te doen. Da's een treinrit van vier uur heen en even lang terug naar Greymouth door Arthurs Pass, volgens de boekskes een van de mooiste treinreizen ter wereld (foto). Zaterdag dan de hele dag doorgebracht op de trein en moeten constateren dat de boekskes gelijk hadden. 's Avonds nog doorgereden naar Kaikoura waar we de volgende morgen nog even langs de zeehondenkolonie gepasseerd zijn voor definitief koers te zetten richting Picton. Afscheid genomen van het Zuidereiland met mooi weer en dus mooie plaatjes van de Marlborough Sounds.
Ondertussen zitten we al enkele dagen in het huis van Geoff en Lucy, een Engels/Nieuw-Zeelands koppel dat hun drie kinderen eens wil laten zien wat dat is, een Engelse (koude) kerst. De huurauto is ondertussen ook terug thuis na 6379 kilometer. Dinsdag heeft ondergetekende die afgezet in Auckland (viereneenhalf uur rijden) en dan teruggevlogen met Origin Pacific (40 minuten).
Meteen het kleinste vliegtuig waar ik ooit ingezeten heb. Er was maar vijftien man aan boord (en dat inclusief piloot en co-piloot) en toch waren de stoelen voor 75% volzet! (voor de spotters onder ons: het was een Jetstream 31, een vliegtuig met twee schroefmotoren).
Nog een voordeel van ons nieuw oppashuis is de pc (met photoshop!) U weze gewaarschuwd.

posted by Jimmy at 12:26