reis rond de wereld


zaterdag, september 28, 2002
Dag 29, Sanjiang, China

Even snel een korte update. Het bezoek aan de Drieklovendam was uitstekend en vooral hilarisch. Onze Chinese gids Wendy (iedereen die hier in de toeristische sector werkt heeft ook een Engelse naam) ratelde aan een stuk door. Twee uur aan een stuk vertelde ze ons over de lengte van de tunnels waar we doorreden, over de plaatselijke boeren (die nu ook airco en kleurentv hebben, lang leve het communisme!) en over de uitvinding van een wasmachine (klinkt in het Chinees Engels als oceanmachine) voor aardappelen. Als billenkletsende afsluiter kregen we ook nog een reeks moppen, genre 'damn good dam'.
Nadien moesten we om half drie 's nachts ons bed uit voor de nachttrein naar Sanjiang, waar enkele Chinese minderheidsgroepen wonen. Gisteren hebben we dan een hele dag door de rijstvelden en de Dong-, Miao- en Jiao-dorpen gelopen. Een tocht waarbij je elke meter een indrukwekkende foto zou kunnen nemen (wat we zo ongeveer ook gedaan hebben, de eerste 29 dagen van onze reis hebben we al meer dan 500 foto's genomen).
Dadelijk vertrekken we naar de rijstvelden bij Longsheng waar we bij een familie verblijven. Waarschijnlijk zitten we woensdag weer in een internetgebied. Tot dan.


dinsdag, september 24, 2002
Dag 25, Yichan, China

Vlekkeloze vlucht achter de rug met volle maan en dus Mooncakes (oude jaarlijkse Chinese traditie). In een Airbus van North West China Airlines vol (andere) toeristen. Op zondag zijn we naar de Dazu-grotten gegaan, met uitgehouwen Boeddha-beelden. Op weg daar naartoe hebben we wel even de kunde van de Chinese chauffeurs moeten herzien. Een bruiloftswagen volledig versierd met lintjes was er iets te enthousiast in het achterste van een voorligger geknald. Op het eerste zicht zonder lichamelijke schade, maar heel de feestmeute stond wel op straat.
Na eerst na even inkopen te hebben gedaan in Carrefour Chongqing, scheepten we 's avonds in voor een driedaagse boottocht op de Yangtze. Waar we na afloop met een dubbel gevoel over bleven zitten. Overdag was alles prima (mooi weer, schitterende zichten en lekker eten), de avonden hadden meer weg van een horrorfilm (snikheet, kakkerlakken en muizen als medereizigers en gore toiletten). Onderweg stopten we regelmatig eens om een of andere tempel te bezoeken. Wat dan meer leek op een pretpark voor toeristen. Van het moment dat je de boot uitstapte tot aan de poort van de tempel (of dikwijls verder) werd je bestookt met koopwaar ("Hello! Hello! One dollar!").
Hallucinant was wel hoe de Chinezen de huizen dicht bij het water aan het slopen waren. Binnen acht jaar staat het waterpeil hier 90 meter hoger en dus trekt iedereen hoger de bergen in. Bij het water had je dus telkens een strook half afgebroken (meestal manueel trouwens, met sloophamer en kruiwagen) huizen, bovenaan rijzen de nieuwe flats op. Af en toe zie je ook in de bergen een bordje staan met hoe hoog het water binnenkort zal staan.
Nog even iets over het Engels in China. Nu ja, Engels. Laten we het maar Chinees Engels noemen. Enkele leuke voorbeelden. In onze badkamer stond er een bordje met 'Please put the tower in the basket, if it's need cleaning. Thanks!'. Op het vliegtuig hoefden we ons absoluut geen zorgen te maken,want het was een 'civilised airport'. Eten kan je hier in een 'restaurant for people' en hopelijk staat er een lettertje verkeerd in volgende vertaling van een Chinees spreekwoord: "Give me your love and I will make you peel at home".
Deze namiddag gaan we de Drieklovendam nog bezoeken (gisteren was het al donker toen we daar passeerden). Vannacht trekken we met een nachttrein opnieuw een stukje zuidelijker.